13 maja 2026 r.
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi /RRW/uchwaliła dezyderat skierowany do Prezesa Rady Ministrów w sprawie planowanego sposobu ujęcia wsparcia rolnictwa i obszarów wiejskich w Planie Partnerstwa Krajowego i Regionalnego na lata 2028-2034.
Komisja rozpatrzyła informacje na temat:
– oceny skutków wiosennych przymrozków i propozycje form pomocy ze szczególnym uwzględnieniem sadownictwa,
– aspektów prawnych i organizacyjnych budowania instalacji ochrony przed przymrozkami ze szczególnym uwzględnieniem wykorzystania wody oraz urządzeń mieszających powietrze.
Informacje przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Małgorzata Gromadzka, zastępca Prezesa PGW Wody Polskie – Magdalena Żmuda oraz dyrektor Departamentu Gospodarki Wodnej w Ministerstwie Infrastruktury – Edyta Tuźnik-Kosno.
Przewodniczący Komisji przedstawił prezentację przedstawiającą zakres poniesionych przez rolników strat, propozycje odnośnie do pomocy bieżącej poszkodowanym oraz wnioski co do możliwych działań zapobiegającym skutkom przymrozków w przyszłości.
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) podało, że z analizy przekazanej przez Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – PIB wynika, że w okresie od 20 do 30 kwietnia 2026 r. na terenie Polski wystąpiła seria sześciu dni z temperaturą minimalną poniżej 0°C, oznaczającą występowanie przymrozków. Przymrozki charakteryzowały się zmiennym natężeniem przestrzennym i czasowym, przy czym największą intensywność odnotowano w dniach 29-30 kwietnia br. Najzimniejszej nocy temperatura wynosiła miejscowo do – 7 st. C i trwała kilka godzin.
Resort rolnictwa proponuje bieżącą pomoc w postaci kredytów preferencyjnych, ulg w opłacaniu bieżących opłat do Skarbu Państwa, odroczeniu i rozłożeniu na raty zobowiązań z tytułu umów sprzedaży i dzierżawy nieruchomości.
Zgodnie z informacją PGW Wody Polskie oraz Ministerstwa Infrastruktury wykonanie instalacji służącej do ochrony upraw przed przymrozkami, w skład której wchodziłyby urządzenia wodne musi zostać poprzedzone, zgodnie z ustawą – Prawo wodne, uzyskaniem pozwolenia wodnoprawnego. W myśl ww. ustawy do urządzeń wodnych zalicza się m.in. urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, bądź urządzenia melioracji wodnych (np. systemy nawodnień ciśnieniowych i grawitacyjnych).
Instalacja służąca do ochrony upraw przed przymrozkami do swojego funkcjonowania wymaga wody. Pobór wód z powierzchniowych wód płynących (wód niestanowiących własności rolnika), niezależnie od celu i wielkości poboru, stanowi usługę wodną, która wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego.
W dyskusji podniesiono, że preferowane jest wydatkowanie środków na trwałe rozwiązania typu zraszanie czy podgrzewanie sadów, niż na wypłacanie odszkodowań. Podkreślono również, że firmy ubezpieczeniowe po wypłacie odszkodowania drastycznie podnoszą składkę lub wręcz odmawiają odnowienia polisy.
Komisja w głosowaniu odrzuciła informację.
Komisje: Infrastruktury /INF/ oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi /RRW/ rozpatrzyły informację na temat problemów komunikacyjnych na obszarach wiejskich.
Informację przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Infrastruktury – Stanisław Bukowiec oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Adam Nowak.
Zasady organizacji i funkcjonowania regularnego przewozu osób w publicznym transporcie zbiorowym realizowanego na terytorium Rzeczypospolitej oraz w strefie transgranicznej określają przepisy ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. Zgodnie z ww. ustawą organizatorami publicznego transportu zbiorowego są jednostki samorządu terytorialnego na poziomie gminy, powiatu, województwa lub związki tych jednostek.
Do ministra właściwego do spraw transportu należy organizacja publicznego transportu zbiorowego w transporcie kolejowym na liniach komunikacyjnych albo sieciach komunikacyjnych w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich.
Jednostki samorządu terytorialnego mogą skorzystać ze wsparcia w organizacji przewozów o charakterze użyteczności publicznej z Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Fundusz). Fundusz został utworzony przepisami ustawy z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu rozwoju przewozów
autobusowych o charakterze użyteczności publicznej. Środki Funduszu przeznaczone są na dofinansowanie realizacji zadań własnych organizatorów w zakresie przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej poprzez dopłatę do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych o charakterze użyteczności publicznej, z wyłączeniem komunikacji miejskiej. W ramach Funduszu organizatorzy otrzymują dopłatę do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych o charakterze użyteczności publicznej w kwocie nie wyższej niż 3 zł do 1 wozokilometra tych przewozów.
Ministerstwo Infrastruktury prowadzi obecnie prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw, który przewiduje zmianę przepisów dotyczących systemu organizacji przewozów autobusowych w Polsce. W ramach tego projektu planowane jest wprowadzenie minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego. Zgodnie z projektowanymi przepisami minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego zapewniać będą połączenia pomiędzy miastem wojewódzkim a powiatowym oraz siedzibą gminy.
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazało m.in. na potrzebę dalszego rozwoju infrastruktury technicznej na obszarach wiejskich, w tym głównie dróg lokalnych (nie tylko budowanie nowej, ale też modernizację i rozbudowę dotychczasowej) oraz organizacje usług transportu zbiorowego. Podkreślano rosnące oczekiwania mieszkańców w tym zakresie, wysokie koszty inwestycji i brak wystarczających źródeł finasowania inwestycji transportowych, a także występowanie niedopasowania infrastruktury transportu do potrzeb rolnictwa.
Wydatki na transport i łączność gmin wiejskich, w szczególności o wyraźnych funkcjach rolniczych, są, co do zasady, zauważalnie wyższe niż pozostałych gmin.
Dostępność transportowa w tym komunikacyjna jest niezwykle ważna dla możliwości dalszego rozwoju i zapewnienia żywotności obszarów wiejskich. Tym bardziej należy dołożyć wszelkich starań, by zapewnić mieszkańcom obszarów wiejskich dostęp zarówno do wysokiej jakości infrastruktury transportu, jak również usług transportu zbiorowego, mając na uwadze również szczególne potrzeby w tym zakresie dzieci, młodzieży, osób zależnych, niepełnosprawnych i seniorów.
Wyzwania w organizacji transportu publicznego na obszarach wiejskich wynikają z niskiego i rozproszonego popytu, dużych odległości pomiędzy potencjalnymi przystankami, a także wyższych kosztów utrzymania siatki połączeń.
W trakcie dyskusji krytycznie oceniono skrócenie długości umów na dopłaty do transportu z 10 do 3 lat. W odpowiedzi Ministerstwo Infrastruktury podkreśliło konieczność skrócenia długości umów, by zapewnione środki nie uległy zbyt szybkiemu wyczerpaniu i były zagwarantowane na nowe umowy.
Komisje: Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa /OSZ/ oraz Rolnictwa i Rozwoju Wsi /RRW/ rozpatrzyły informację na temat zagospodarowania odpadów pochodzących z produkcji rolno-spożywczej.
Informację przedstawili: sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi – Małgorzata Gromadzka oraz podsekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska – Anita Sowińska.
Zagospodarowanie odpadów powstających w sektorze rolno-spożywczym obejmuje zarówno wykorzystanie surowców i produktów ubocznych w procesach odzysku, jak i działania związane z zagospodarowaniem odpadów wymagających odrębnych rozwiązań systemowych.
Wskazano, iż zagospodarowanie surowców z produkcji rolno-spożywczej w głównej mierze odbywa się poprzez ich wykorzystanie do produkcji biogazu rolniczego. Zgodnie z danymi Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa (KOWR) w 2025 r. do wytworzenia biogazu rolniczego zostało wykorzystanych 7 696 135 ton surowców (surowców rolniczych, produktów ubocznych i odpadów), a największą frakcję stanowiły: wywar pogorzelniany (1 568 707 t), gnojowica (1 276 600 t) oraz pozostałości z owoców i warzyw (1 135 468 t).
Według stanu na dzień 8 kwietnia 2026 r. w Rejestrze KOWR zarejestrowano 208 instalacji o łącznej mocy zainstalowanej 188,3 MW. Instalacje te pozwalają na wytworzenie 835 mln m3 biogazu rolniczego oraz 10,6 mln m3 biometanu rocznie. Dodatkowo wg stanu na dzień 31 grudnia 2025 r. w Polsce funkcjonowało 79 mikroinstalacji wytwarzających energię elektryczną z biogazu rolniczego o mocy 2,9 MW.
W zakresie odpowiedzialności za powstałe odpady jedną z podstawowych zasad ochrony środowiska, w tym gospodarki odpadami jest zasada „zanieczyszczający płaci”. Resort klimatu i środowiska wskazywał również, że odpady z działalności rolniczej nie są odpadami komunalnymi.
Podczas dyskusji zwracano uwagę na odpady z tworzyw sztucznych powstające w gospodarstwach rolnych, takie jak folie rolnicze (np. kiszonkarskie), siatki i sznurki do owijania balotów oraz opakowania typu Big Bag. Odpady te nie są zaliczane do odpadów komunalnych i nie są objęte systemem ich zagospodarowania funkcjonującym na poziomie gmin.
Przedstawiciele strony społecznej podnosili problem zaprzestania finansowania przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej programu pilotażowego pt. „Usuwanie folii rolniczych i innych odpadów pochodzących z działalności rolniczej”. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi stoi na stanowisku, że konieczna jest kontynuacja ww. programu oraz zabezpieczenie odpowiednich środków na ten cel.
Z kolei Ministerstwo Klimatu i Środowiska zwraca uwagę na zwiększenie poziomu ochrony środowiska i wskazuje, iż rozwiązania w zakresie zagospodarowania odpadów rolniczych powinny iść w kierunku ograniczania ilości tych odpadów. Przedstawiciele resortu klimatu i środowiska jako kierunek działań podnosili możliwość zastąpienia problematycznych materiałów np. sznurka czy folii rolniczej innymi, bardziej przyjaznymi dla środowiska materiałami. Dla przykładu w Instytucie Ogrodnictwa zostały opracowane podłoża biodegradowalne na bazie węgla brunatnego, które mogą stanowić alternatywę np. dla podłoży z wełny mineralnej i ograniczyć problemy związane z zagospodarowaniem zużytych podłoży z wełny mineralnej stosowanych do upraw bezglebowych.
Posłowie zwracali ponadto uwagę na trudności w recyklingowaniu opon rolniczych; składowania odpadów rolniczych w nielegalnych miejscach, a w konsekwencji zaśmiecania środowiska; niechęć władz lokalnych do budowy biogazowni z uwagi na odbiór społeczny; transgraniczne przemieszczanie odpadów, na które zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska nie są wydawane zgody oraz ogólne ramy działania Bazy Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami (BDO).
Federację na posiedzeniach reprezentował Pan dr Mirosław Dackiewicz.
Źródło: informacja ze strony Sejmu https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/prace_komisji_info.xsp?data=2026-05-13
